از مهار متابولیک چرخه بینایی تا ژن‌درمانی‌های تعدیل‌کننده و بازیابی اپتوژنتیک بیماری اشتارگارت شایع‌ترین دیستروفی ارثی ماکولا در انسان است که عمدتاً با الگوی وراثت اتوزومال مغلوب (نوع ۱ یا
مروری جامع بر ژن‌درمانی‌ها، سلول‌درمانی‌ها، اپتوژنتیک و پروتزهای بیوالکترونیک و قشری رتینیت پیگمنتوزا (Retinitis Pigmentosa – RP) یک نهاد بالینی منفرد نیست، بلکه مجموعه‌ای ناهمگون و گسترده از دیستروفی‌های ارثی
از تبدیل چشم به «کارخانه زیستی Anti-VEGF» تا ژن‌درمانی تعدیل‌کننده و میکروچیپ‌های فتوولتائیک دژنراسیون ماکولا وابسته به سن (Age-Related Macular Degeneration یا AMD)، یکی از شایع‌ترین علل نابینایی غیرقابل‌برگشت و
تزریق دارو به داخل زجاجیه چشم (Intravitreal Injection) یکی از مهم‌ترین روش‌های درمانی برای نجات بینایی در بیماری‌های خطرناک شبکیه مانند رتینوپاتی دیابتی، ورم لکه زرد (ادم ماکولا)، تحلیل سنی
از سلول‌های بنیادی و شبکیه سه‌بعدی تا اپتوژنتیک و مولکول‌های حساس به نور ژن‌درمانی یکی از بزرگ‌ترین تحولات پزشکی شبکیه در سال‌های اخیر بوده است، اما با یک محدودیت بنیادی
از Luxturna و OCU400 تا ژن‌درمانی AMD؛ آیا یک تزریق می‌تواند جای تزریق‌های مکرر چشمی را بگیرد؟ تا چند سال پیش، درمان بیماری‌های ارثی شبکیه عمدتاً به کنترل عوارض ثانویه
اگر شبکیه را مانند یک شبکه پردازش تصویر در نظر بگیریم، Argus II تقریباً در انتهای شبکه وارد می‌شد و مستقیماً به سلول‌های خروجی آن فرمان می‌داد. PRIMA در نقطه‌ای
پارگی یا سوراخ‌شدگی پرده شبکیه (Retinal Tear / Hole) یکی از اورژانس‌های اصلی چشم‌پزشکی است. در صورت عدم تشخیص و مداخله به‌موقع، مایع زجاجیه از محل پارگی به زیر لایه‌های
دژنراسیون ماکولا وابسته به سن (AMD) یکی از مهم‌ترین علل کاهش بینایی در افراد مسن است و به دو شکل AMD مرطوب و AMD خشک دیده می‌شود. در سال‌های اخیر،
بهترین جراح چشم پزشکی است که علاوه بر تخصص علمی و تجربه جراحی بالا، بتواند بر اساس شرایط هر بیمار مناسب‌ترین روش درمان را انتخاب کند. انتخاب جراح مناسب می‌تواند