مرداد ۵, ۱۳۹۶

دلایل بروز پیرچشمی در اشخاص چیست ؟

دلایل بروز پیرچشمی در اشخاص چیست ؟ در مطالب گذشته در سایت کلینیک چشم پزشکی هما تخت نظر دکتر همایونی به مساله انواع جراحی و لیزر برای درمان پیرچشمی و پیر چشمی چیست و چگونه درمان می‌شود ؟ که میتوانید مطالعه کنید با ما همراه باشید.

پیرچشمی ( PRESBYOPIA ) از دست دادن قدرت تطابق چشم به علت افزایش سن می باشد . با ایجاد پیرچشمی دیدن اجسام و تصاویر کوچک از فاصله نزدیک برای افراد دشوار می شود .

در سنین جوانی عدسی چشم ها نرم و انعطاف پذیر بوده و مشکل خود را به راحتی تغییر می دهند تا امکان تمرکز بر روی اشیاء دور یا نزدیک فراهم گردد .

بعد از ۴۰ سالگی ، عدسی به تدریج سخت شده و قابلیت تغییر شکل خود را از دست می دهد . در نتیجه انجام فعالیت های نزدیک از جمله مطالعه مشکل می شود این وضعیت عادی پیرچشمی نامیده می شود . پیرچشمی همانند سفید شدن موی سر یا چروک پوست ، یک اختلال وابسته به سن بوده و معمولاً بعد از ۴۰ سالگی در اکثر افراد ایجاد می شود .

توانایی تطابق با افزایش سن از تطابق بیش از ۲۰ دیوپتری در یک کودک ۱۰ ساله ( دید واضح اجسام در ۵۰ میلی متری ) تا ۱۰ دیوپتر در ۲۵ سالگی ( دید واضح اشیاء در فاصله ۱۰۰ میلی متر ) و ۱ دیوپتر در ۶۰ سالگی ( توانایی تطابق تا فاصله یک متر ) کاهش می یابد اگر شخصی نزدیک بین ، دوربین ، یا آستیگمات باشد ، مشکل قبلی فرد با پیرچشمی ترکیب می شود . ممکن است افراد نزدیک بین مشکلات کمتری با این حالت داشته باشند .

 

دلایل پیرچشمی :

بر خلاف دیگر عیوب انکساری (نزدیک بینی ، دوربینی ، یا آستیگماتیسم ) پیرچشمی یک فرآیند مرتبط به سن بوده که به دلیل از دست دادن انعطاف پذیری عدسی می باشد . با افزایش سن تغییر در پروتئین های عدسی ، آن را سخت تر کرده و انعطاف پذیری آن را به تدریج کاهش می دهد .

 

 

 دلایل بروز پیرچشمی در اشخاص چیست ؟
دلایل بروز پیرچشمی در اشخاص چیست ؟

 

 

همچنین ممکن است ماهیچه های اطراف عدسی نیز قابلیت ارتجاعی خود را از دست بدهند .
در این وضعیت چشم به سختی می تواند روی اشیاء نزدیک تمرکز کند . به همین دلیل افراد بالای ۴۰ سال وسایل مورد مطالعه خود مانند کتاب را در فاصله دورتر نگه میدارند تا آن را واضح تر مشاهده نمایند .

 

علایم پیرچشمی :

اولین علایم پیرچشمی عبارتند از :
اختلال در دیدن خطوط ظریف به خصوص در نور کم ، درد چشم هنگام کار نزدیک ، تاری دید لحظه ای در انتقال نقطه تمرکز از دور به نزدیک .
در مراحل پیشرفته تر فرد مجبور است برای ایجاد وضوح بهتر ، تصویر اشیاء آن ها را به طول بازو از خود دورنگه دارد . در نور زیاد به علت بسته شدن مردمک چشم ها علایم افراد کاهش می یابد .

علایم دوربینی و پیرچشمی شبیه به هم هستند . در حالیکه دلیل بروز آنها متفاوت است . دوربینی ، یک خطای انکساری بوده که وقتی چشم کوچکتر از حد معمول یا دارای یک قرنیه بسیار مسطح باشد به وجود می آید . در نتیجه این وضعیت شعاع های نوری به جای این که بر روی شبکیه متمرکز شوند در پشت آن تمرکز می یابند .
این اشکال باعث می شود تا اشیاء دور واضح تر و اشیاء نزدیک مه آلود و تار دیده شوند . دوربینی از کودکی وجود داشته در حالی که پیرچشمی بعد ها و در حدود ۴۰ سالگی ایجاد می شود .

 

تشخیص پیرچشمی :
پیرچشمی با معاینات انجام شده توسط چشم پزشک تشخیص داده می شود . پزشک با استفاده از دستگاهی به نام فوروپتر دید فرد را ارزیابی کرده و عیوب انکساری و میزان پیرچشمی را تعیین کرده و بسته به قدرت تطابق باقیمانده و فاصله کاری مورد نیاز در فعالیت ها روزمره ، عینک مناسب را تجویز می نماید .
پزشک همچنین ممکن است عمل جراحی را به عنوان یک روش جایگزین برای اصلاح پیرچشمی مطرح کند .

 

درمان پیرچشمی :

هیچ روش استانداردی برای پیشگیری و درمان پیرچشمی وجود ندارد . مناسب ترین راه اصلاح ، به وضعیت چشم ها و شیوه زندگی فرد بستگی داشته و بر اساس مشورت با چشم پزشک مشخص می شود .
در مراحل ابتدایی ، افزایش فاصله کاری و افزایش نور هنگام مطاله یا کارهای ظریف تا مدتی نیاز به عینک را به تعویق می اندازد . زمانی که علیرغم این اقدامات مطالعه با دشواری همراه باشد عینک های مطالعه راهی ساده و رایج برای اصلاح مشکل بوده و معمولاً برای انجام کارهای نزدیک مانند خواندن و دوخت و دوز ، مورد استفاده قرار می گیرد . این نوع از عینک ها به راحتی از طریق داروخانه ها قابل دسترس می باشند .

همچنین می توان عینک هایی با کیفیت بالاتر را با مشورت و تجویز چشم پزشک تهیه کرد . در صورت تمایل به تهیه عینک از طریق داروخانه ها ، باید پایین ترین شماره ای که خواندن را برای فرد راحت تر می نماید خریداری گردد . عینک های مطالعه تک کانونی فقط یک فاصله مشخص را واضح می نماید .

در صورت استفاده از لنز ، چشم پزشک می تواند عینک مطالعه مناسب به همراه لنز را برای انجام کارهای نزدیک تجویز کند . برای افراد مبتلا به عیوب انکساری ( دوربینی ، نزدیک بینی یا آستیگماتیسم ) که مبتلا به پیرچشمی شده اند با توجه به دشواری استفاده از دو عینک ( یکی برای دید دور و دیگری برای دید نزدیک ) عینک های دو کانونی یا لنزهای پیشرونده ( PROGRESSIVE ) یکی از روش های معمول اصلاح پیرچشمی می باشد .
این عینک ها دارای دو نقطه کانونی بوده که قسمت بالایی لنز برای دید دور و قسمت پایینی آن برای کارهای نزدیک مورد استفاده قرار می گیرد . ممکن است برخی افراد به دلایل مختلف از جمله ترس از اینکه عینک های دو کانونه آنها را مسن تر از سن واقعی نشان می دهد ، تمایل به استفاده از انواع دارای خط جدا کننده نداشته باشند .

در این موارد می توان از لنزهای پیشرونده استفاده کرد . لنزهای پیشرونده شبیه به لنزهای دو کانونی بوده ولی انتقال بصری تدریجی بیشتری را بین دو فاصله کانونی دور و نزدیک ( بدون خط قابل روی در میانشان ) عرضه می نمایند.

استفاده از عینک های پیشرونده باعث محدودیت میدان بینایی شده و برای دیدن واضح محیط اطراف باید از چرخش سر استفاده کرد .

 دلایل بروز پیرچشمی در اشخاص چیست ؟
دلایل بروز پیرچشمی در اشخاص چیست ؟

 

راه دیگر برای اصلاح پیرچشمی لنزهای مونوویژن( Monovision  ) می باشد . در این روش در یک چشم لنزی برای فاصله دور و در چشم دیگر لنزی برای فاصله نزدیک تنظیم می شود . مغز نیز برای استفاده از یک چشم در کارهای نزدیک و استفاده از چشم دیگر برای کارهای دور تطابق می یابد .

با توجه به اینکه قدرت تطابق لنز چشم با افزایش سن کاهش می یابد ، شماره عینک نیز باید بعد از مدتی افزایش یابد . این کار با معاینه توسط چشم پزشک و تجویز عینکی با شماره مناسب برای کمک به دید نزدیک انجام می گیرد .

 

عمل جراحی پیرچشمی :

از عمل لیزیک می توان برای مونوویژن ساختن فرد استفاده کرد . در این روش یک چشم برای دید نزدیک و چشم دیگر برای دید دور اصلاح می شود . برای استفاده از این روش باید آگاهی کامل در زمینه عدم هماهنگی تصویر دو چشم و کاهش خفیف دید دور چشمی که برای دید نزدیک تنظیم خواهد شد به بیمار داده شود .

در روش دیگر که در مرحله آزمایش های بالینی قرار دارد با استفاده از لیزر Excimer مناطق چند کانونی در قرنیه ایجاد شده تا توانایی دید برای فواصل مختلف ممکن شود .

در روش تعویض انکساری عدسی ( Refractive lens exchange ) نیز با عمل جراحی ، عدسی سفت و سخت شده چشم را با یک عدسی مصنوعی چند کانونی ( مولتی فوکال ) جایگزین می نمایند .

در این نوع از لنزها چندین منطقه یا حلقه در لنز داخل چشمی طراحی شده تا بسته به جایی که نور از طریق آن وارد می شود ، فرد قادر به دیدن اجسام در فاصله دور و یا نزدیک می گردد . طراحی لنزهای تطابقی ، به ماهیچه های داخل چشمی اجازه می دهند تا لنز داخل چشم به سمت جلو و یا عقب حرکت کرده و مانند عدسی های طبیعی امکان تمرکز روی اشیاء دور و نزدیک فراهم گردد .

 
افرادی که در طول شب رانندگی می کنند یا برای انجام کارهای نزدیک نیاز به دید دقیق دارند ، ممکن است از لنزهای داخل چشم مونوفوکال رضایت بیشتری داشته باشند . در واقع در لنزهای تک کانونی کیفیت وحدت دید دور بهتر از انواع چند کانونی می باشد .

باید توجه داشت که در استفاده از این نوع لنزها احتمال تعویض لنز داخل چشمی به علت عدم رضایت بیماران وجود دارد .

منبع : کتاب بیماری های چشم به زبان ساده

مطالب مرتبط

لطفا نظر خود را بگویید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *